Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klaĉo

klaĉo/ˈkla.tʃo/

Oficiala radiko klaĉ- (4. Oficiala Aldono, 1929)

klaĉo estas esperanta vorto (substantivo): Dissciigita malbonvola diraĵo.

Signifo

  1. Dissciigita malbonvola diraĵo
    • mi ne fidas al la urbaj klaĉoj
    • la konversacio ne estis unuflanka, la erotika klaĉo kun apartena komento havis sian lokon

    vidu ankaŭ: fifamo, onidiro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈkla.tʃo/
Silaboj
KLA·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. klaĉradikoklaĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklaĉoklaĉoj
akuzativo (-n)klaĉonklaĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tom ignoras la klaĉojn pri Maria. #1803820
  • Pri li estis kelkaj malagrablaj klaĉoj. #9291685
  • Mi ne havas tempon okupiĝi pri klaĉoj. #394155
  • Lia amindumo estis tuturba klaĉo. #712609

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

klaĉ-

En aliaj lingvoj

Englishbabble, chitchat, gossip, prattle
Españolchisme, chambre, cotilleo
Françaiscancan, commérage, médisance, potin
DeutschGeschwätz, Klatsch, Tratsch
Polskiplotka
Русскийсплетня
Українськаплітка
Nederlandsroddelpraat
Magyarpletyka
Türkçededikodu
中文流言
日本語悪口
Românăbârfă, zvon
Catalàxafardeig, comareig, murmuració, maledicència
Беларускаяплётка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.