Vortaro · substantivo
komutilo
komutilo/ko.muˈti.lo/
komutilo estas esperanta vorto (substantivo): Elektra aparato kun duopa aŭ multopa….
Signifo
- Elektra aparato kun duopa aŭ multopa kontakto, kiu ebligas komuti kurentojn
- la kompleta telefono havis ankaŭ elektran tintilon, krankinduktilon kaj komutilon, la lasta nomiĝas ankaŭ forko pro la komenca formo
- ŝi alproksimigis sian montrofingron al la komutilo por interrompi la alvokojn .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ko.muˈti.lo/
- Silaboj
- ko·mu·TI·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- komutradikokomuti
- ilsufiksoilo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | komutilo | komutiloj |
| akuzativo (-n) | komutilon | komutilojn |
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | commutateur, interrupteur |
|---|---|
| Deutsch | Umschalter |
| Polski | przełącznik, komutator |
| Русский | переключатель, коммутатор |
| Українська | комутатор, перемикач, стрілка |
| Nederlands | schakelaar, wissel |
| Čeština | komutátor, přemykač, přepínač |
| Slovenčina | komutátor, prepínač |
| Magyar | kommutátor, átkapcsoló |
| 中文 | 电闸 |
| 日本語 | 切替スイッチ |
| Беларуская | пераключальнік, камутатар |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.