Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kosmopolito

kosmopolito/kos.mo.poˈli.to/

Oficiala radiko kosmopolit- (2. Oficiala Aldono, 1919)

kosmopolito estas esperanta vorto (substantivo): Mondcivitano.

Signifo

  1. Mondcivitano
    • sovetaj esperantistoj estis metitaj en la kategorion de danĝeraj kosmopolitoj kaj SEU denuncita kiel „internacia spiona organizaĵo“ kontraŭsoveta
    • [mi] provas esti(ĝi) vera kosmopolito tolerema, sennacieca kaj senrasisma
  2. Homo, ordinare riĉa kaj monduma, kiu pasigas sian vivdaŭron vojaĝante tra diversaj landoj
    • kosmopolita aventuristo.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kos.mo.poˈli.to/
Silaboj
kos·mo·po·LI·to

Vortfarado

  1. kosmopolitradikokosmopolito
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokosmopolitokosmopolitoj
akuzativo (-n)kosmopolitonkosmopolitojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉi tiu ĵurnalisto estas kvazaŭ kosmopolito. #536512
  • Sokrato sin opiniis kosmopolito. #2106902
  • La mensogado de kosmopolitoj kompletigas la mensogadon de rasistoj kaj ŝovinistoj. #1885053

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishcosmopolitan, cosmopolite
Españolcosmopolita
Portuguêscosmopolita (subst.)
Françaiscosmopolite (subst.)
DeutschWeltbürger, Kosmopolit, Mann von Welt
Polskikosmopolita
Русскийкосмополит
Češtinakosmopolit, kosmopolita, světoobčan
Slovenčinakozmopolita, svetoobčan
Magyarkozmopolita, világpolgár
中文世界公民
日本語コスモポリタン, 世界市民
Românăcosmopolit
Catalàcosmopolita
Беларускаякасмапаліт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.