Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kredito

kredito/kreˈdi.to/

Oficiala radiko kredit- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kredito estas esperanta vorto (substantivo): Konfido, kiun ĝuas prunteprenanto aŭ….

Signifo

  1. Konfido, kiun ĝuas prunteprenanto aŭ nekontanta aĉetanto, pro sia akurateco en pagado de ŝuldoj
    • aĉeti, vendi je kredito
    • jam longe antaŭ la bankroto li tute perdis la krediton
  2. Monsumo, ĝis kiu iu povas pruntepreni de bankiero aŭ aĉeti de komercisto, ne pagante kontante
    • krediton Erik havis, la monon oni pruntis al li en Kopenhago
    • la parlamentanoj prenas sur sin la krediton por ĉio
  3. En la kontolibroj de komercisto aŭ de bankiero, parto de la konto en kiun li enskribas la sumojn, kiujn li ŝuldas al kliento
    • malfermi krediton al iu
    • volu […] enskribi la sumon en nian krediton .

    vidu ankaŭ: debeto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kreˈdi.to/
Silaboj
kre·DI·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kreditradikokredito
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokreditokreditoj
akuzativo (-n)kreditonkreditojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiom da kreditoj valoras tiu kurso? #546028
  • La bankoj ne plu donas kreditojn. #1677340
  • Mi ne konsentas krediton al ili. #3088335
  • Mi ne konsentas krediton al vi. #3207612

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kredit-

En aliaj lingvoj

Englishcredit
Españolcrédito
Portuguêscrédito
Françaiscrédit
DeutschSoll, Sollseite, Kredit, Vorschuss
Polskikredyt
Русскийкредит
Українськакредит
Nederlandskrediet, credit
Češtinadůvěra věřitele || úvěr
Slovenčinadôvera veriteľa, úver
中文贷方
日本語信用
Românăcredit, cont
Bahasa Indonesiakredit, piutang, utang, pinjaman bank
Беларускаякрэдыт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.