Esperantopedia

Vortaro · substantivo

laro

laro/ˈla.ro/

laro estas esperanta vorto (substantivo): Genro el familio laredoj, t.

Signifo

  1. Genro el familio laredoj (Larus), t.e. mevoj
    • ĉe la kamparo kaj la okcidenta maro […] aŭdiĝas la kriego de mevo kaj laro .
  2. (ĉe la romanoj) Domdio
    • mi simple starigos inter miaj laroj vian statuon – tiel belan, kiel ĉi tiu – kaj dediĉados al ĝi oferojn
    • je la festeno de la dek du dioj, je la Laroj mi ĵuras – kare mi pagus por povi reveni .

    vidu ankaŭ: genio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈla.ro/
Silaboj
LA·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. larradikolaro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativolarolaroj
akuzativo (-n)laronlarojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishgull, Lar
Portuguêsgaivota, gaivotão
Françaisgoéland, Lar
DeutschMöwe, Lar
Polskimewa
Русскийчайка
Українськамартин
Nederlandslarus, meeuw
Češtinaracek (mořský)
Slovenčinačajka morská
Magyarsirály
中文鸥
日本語カモメ
Catalàgavià, gavina, gavinot
Беларускаякірля, чайка, Лар (старажытнарымскі бог)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.