Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ministraro

ministraro/mi.nisˈtra.ro/

Oficiala radiko ministr- (1. Oficiala Aldono, 1909)

ministraro estas esperanta vorto (substantivo): Parto de registaro konsistanta el ĝiaj….

Signifo

  1. Parto de registaro konsistanta el ĝiaj ministroj kaj ties rektaj konsilantoj
    • Fine de aŭgusto s-ino Shipley anoncis novan ministraron .

    sinonimoj: kabineto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mi.nisˈtra.ro/
Silaboj
mi·nis·TRA·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ministrradikoministro
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoministraroministraroj
akuzativo (-n)ministraronministrarojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉiuj membroj de la ministraro ĉeestis. #539694
  • La tuta ministraro petis pri eksiĝo. #1834393
  • La ĉefministro nomumas sian ministraron. #542406
  • Li deklaris sian pretecon estri la ministraron. #3592588

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ministr-

En aliaj lingvoj

Englishministry, cabinet, government
Françaisgouvernement (ministres)
DeutschMinisterkabinett, Kabinett
ItalianoConsiglio dei Ministri
Polskirada ministrów, gabinet ministrów
Русскийкабинет министров, совет министров
Українськакабінет, рада міністрів
Nederlandskabinet, regering
Češtinavláda, vládní kabinet
Slovenčinavládny kabinet
Magyarkabinet, minisztertanács
日本語内閣
RomânăConsiliul de Miniștri, cabinet de miniștri
فارسیهیئت دولت، هیئت وزیران، کابینه
Беларускаякабінэт міністраў, рада міністраў

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.