Esperantopedia

Vortaro · substantivo

moruo

moruo/moˈru.o/

Oficiala radiko moru- (2. Oficiala Aldono, 1919)

moruo estas esperanta vorto (substantivo): Specio de gado, marfiŝo ĝis 2 m longa….

Signifo

  1. Specio de gado (Gadus morhua), marfiŝo ĝis 2 m longa kun tri dorsaj kaj du anusaj naĝiloj, antaŭen ŝovita supra makzelo kaj fadeno ĉe la malsupra makzelo kaj kun hela flanka linio
    • moruon oni manĝas precipe peklitan aŭ sekigitan
    • sur sia vendobenko li havis kapon de moruo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/moˈru.o/
Silaboj
mo·RU·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. moruradikomoruo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomoruomoruoj
akuzativo (-n)moruonmoruojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

EnglishAtlantic cod
Españolbacalao
Portuguêsbacalhau
Françaismorue, cabillaud
DeutschKabeljau (plenkreska, nordamara), Dorsch (juna, baltamara)
Italianomerluzzo
Polskidorsz
Русскийтреска
Українськатріска
Nederlandskabeljauw
Češtinatreska obecná
Slovenčinatreska
Magyartőkehal
中文鳕
日本語タイセイヨウダラ, タラ
Românăcod
Българскитреска
Svenskatorsk
Catalàbacallà, abadejo
Беларускаятраска

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.