Esperantopedia

Vortaro · substantivo

oficisto

oficisto/o.fiˈtsis.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

oficisto estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu profesie plenumas oficon.

Signifo

  1. Homo, kiu profesie plenumas oficon
    • banka, komerca, publika, regna, ŝtata, urba, dogana, polica oficisto
    • liaj plejaĝuloj kaj oficistoj kaj liaj juĝistoj staris ĉe ambaŭ flankoj

    vidu ankaŭ: funkciulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/o.fiˈtsis.to/
Silaboj
o·fi·CIS·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. oficradikoofico
  2. istsufiksoprofesiulo, adepto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativooficistooficistoj
akuzativo (-n)oficistonoficistojn

Ekzemplaj frazoj

  • La oficisto firme ekprenis lian brakon. #538059
  • Li ne estas pli ol oficisto. #639297
  • La firmao dungis provizoran helpan oficiston. #808989
  • Mi demandos pri tio bankan oficiston. #2181840

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ofic-

En aliaj lingvoj

Englishofficer
Españolempleado, agente
Portuguêsoficial, funcionário
Françaisemployé
DeutschAngestellter, Beamter
Polskibiuralista, urzędnik, oficjalista
Русскийслужащий, клерк
Українськаслужбовець, урядник, урядовець
Nederlandsambtenaar, bediende
Češtinaúředník
Slovenčinaúradník
Magyarhivatalnok, tisztviselő
中文公备员
日本語事務員
Românăbirocratică, funcționar, oficialistă
Svenskatjänsteman
Catalàempleat, funcionari, agent
Bahasa Indonesiapenjabat, petugas
Беларускаяслужбовец, канторчшык, клерк

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.