Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ofico

ofico/oˈfi.tso/

Oficiala vorto (Fundamento)

ofico estas esperanta vorto (substantivo): Okupo, profesio, konsistanta en plenumo….

Signifo

  1. Okupo, profesio, konsistanta en plenumo de publika aŭ privata servado
    • ofico de kasisto, kontisto, poŝtisto, urbestro, ministro
    • ofico de rabeno, de kantoro

    subnocioj: posteno vidu ankaŭ: fako, funkcio, metio, profesio, rolo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/oˈfi.tso/
Silaboj
o·FI·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. oficradikoofico
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativooficooficoj
akuzativo (-n)oficonoficojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi aspiros pri la ofico hodiaŭ. #546821
  • Li sin anoncis por tiu ofico. #566925
  • Dio donis oficon, Dio donas kapablon. #648062
  • Dio donis oficon, Dio donas prudenton. #648063

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ofic-

En aliaj lingvoj

Englishoffice
Españolcargo, empleo, oficio
Portuguêsofício
Françaisemploi, fonction (emploi), office
DeutschAmt, Stellung
Polskiposada, urząd, stanowisko
Русскийдолжность, служба
Українськадержавний службовець
Nederlandsambt, betrekking
Češtinaúřad
Slovenčinafunkcia, postavenie, povolanie, úrad
Magyarhivatal, tisztség
中文职
日本語職
Românăloc de munca, birou, slujba
Svenskatjänst, anställning, plats
Catalàcàrrec, plaça (lloc de treball)
Bahasa Indonesiafungsi, jabatan, pekerjaan, tugas
Беларускаяпасада, служба

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.