Esperantopedia

Vortaro · substantivo

placo

placo/ˈpla.tso/

Oficiala vorto (Fundamento)

placo estas esperanta vorto (substantivo): Libera spaco, ĉirkaŭita de domoj, en….

Signifo

  1. Libera spaco, ĉirkaŭita de domoj, en urbo aŭ vilaĝo
    • la placo Sankta Marko
    • la bazara placo estis plenega de homoj
  2. Libera loko ebena destinita aŭ taŭga por iu celo
    • devas esti kvindek ulnoj ĉirkaŭe kiel libera placo (= spaco) por [la sanktejo]
    • granda placo en arbaro (kp maldensejo)

    vidu ankaŭ: loko, perono, plataĵo, platformo, spaco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpla.tso/
Silaboj
PLA·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. placradikoplaco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplacoplacoj
akuzativo (-n)placonplacojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tiu placo estas granda, ĉu ne? #606378
  • Tiu aleo finiĝas ĉe granda placo. #1276531
  • Mia urbeto havas du gravajn placojn. #1421583
  • Ni haste rapidis sur la placon. #1658651

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

plac-

En aliaj lingvoj

Englishsquare, clearing (empty space), open space (open-air area), public space
Españolplaza
Portuguêspraça
Françaisplace (publique)
Deutschöffentlicher Platz, Platz
Polskiplac
Русскийплощадь, площадка, поляна, пустырь
Українськаплоща, майдан, плац
Nederlandsplein, plaats
Češtinanáměstí, náves, prostranství, rynek
Slovenčinanámestie, priestranstvo
Magyartér, üres tér, terület
中文广场
日本語広場
Românăpiață
Bahasa Indonesiaalun-alun, plaza, lapangan, tanah lapang
Беларускаяплошча, пляц, паляна, пустка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.