Esperantopedia

Vortaro · substantivo

placeto

placeto/plaˈtse.to/

Oficiala radiko plac- (Fundamento, 1905)

placeto estas esperanta vorto (substantivo): Malgranda placo.

Signifo

  1. Malgranda placo
    • Baduroc […] havas la aspekton kaj la amplekson de urbeto, kun longa ĉefstrato, kun pluraj, eĉ kruciĝantaj vojoj kaj pitoreska placeto ĉirkaŭ fontanmonumento .
  2. Negranda libera loko ebena destinita aŭ taŭga por iu celo
    • ĉi tie estas ĉio por ĉiaj formoj de la sporto: bicikloj kaj kurvojetoj, placetoj ĉiuspecaj, akvobaseno
    • mi renkontadis ŝin sur la placeto de nia ŝtuparo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/plaˈtse.to/
Silaboj
pla·CE·to

Vortfarado

  1. placradikoplaco
  2. etsufiksomalpligrandigo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplacetoplacetoj
akuzativo (-n)placetonplacetojn

Ekzemplaj frazoj

  • La aŭto staris sur gruzkovrita placeto. #2840888
  • Venu, ni serĉos idilian placeton kaj ĝuos la belan someran vesperon ekstere. #1471827
  • Ĉiu etaĝo en la ŝtuparejo de loĝodomo havas sian propran ŝtuparan placeton. #3680642

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

plac-

En aliaj lingvoj

Englishpatch (small square, public place), landing
Françaisplacette, petite place, palier
Deutschkleiner Platz, Flecken (Platz), Platz (Stelle), Stelle
Polskiplacyk
Русскийплощадка
Українськаплощадка, майданчик
Nederlandspleintje, plaatsje
Češtinaodpočívadlo, plošinka, podesta
Slovenčinaodpočívadlo, plošinka
日本語小さな空き地
Românăpiețe
Bahasa Indonesiaalun-alun kecil, plaza kecil
Беларускаяневялікая плошча, пляцоўка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.