Esperantopedia

Vortaro · substantivo

poluro

poluro/poˈlu.ro/

Oficiala vorto (Fundamento)

poluro estas esperanta vorto (substantivo): Surfaca brilo, ricevita per frotado.

Signifo

  1. Surfaca brilo, ricevita per frotado
    • ni nur aĉetos diamantojn kiuj ricevis sian poluron
    • (figure) [li] kritikis, postulante korektojn aŭ poluron de kelkaj versoj

    vidu ankaŭ: apreturo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/poˈlu.ro/
Silaboj
po·LU·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. polurradikopoluro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopoluropoluroj
akuzativo (-n)poluronpolurojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi nun faras la finan poluron. #2118145
  • La poluro de viaj ŝuoj perfektas. #2740376
  • Arsenon oni obtenas ĉefe de arsenopirito (FeAsS), mineralo kun metala poluro. #13127566
  • Poluritaj paroladoj estas tiel eŭfoniaj, ĉar la sono de la antaŭa poluro jam dronis. #10910062

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

polur-

En aliaj lingvoj

Englishpolish
Españolpulido
Françaispoli (subst.)
DeutschGlanz, Politur (Glanz), Glätte, Schliff (metaf)
Українськаполірування, лощіння, наведення глянцю
Češtinaleštění
Slovenčinaleštenie
中文光滑
日本語光沢
Bahasa Indonesiakilap, kilat, pelitur, semir
Беларускаяглянец, бляск

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.