Esperantopedia

Vortaro · substantivo

puno

puno/ˈpu.no/

Oficiala radiko pun- (Fundamento, 1905)

puno estas esperanta vorto (substantivo): Sufero per kiu oni punas.

Signifo

  1. Sufero per kiu oni punas
    • kiun la Eternulo amas, tiun Li punkorektas
    • amo kaj puno loĝas komune

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpu.no/
Silaboj
PU·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. punradikopuno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopunopunoj
akuzativo (-n)punonpunojn

Ekzemplaj frazoj

  • Puno pekon svingas, favorkoreco ĝin estingas. #649573
  • Pro tio vi punon ne evitos! #1030782
  • Min oni ne ofendas sen puno. #1226720
  • Ĉi-foje vian punon vi ne evitos. #1295353

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

pun-

En aliaj lingvoj

Englishpunishment
Españolcastigo, pena
Portuguêspunição, castigo
Françaispunition
DeutschStrafe, Bestrafung
Polskikara
Русскийнаказание, кара, взыскание
Українськакара, покарання, штраф, стягнення
Nederlandsstraf
Češtinatrest
Slovenčinapokuta, trest
Magyarbüntetés
中文惩罚
日本語罰
Svenskastraff
Catalàcàstig, pena, penalització
Bahasa Indonesiaazab, ganjaran, hukuman, siksaan
Беларускаякара, пакараньне, спагнаньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.