Esperantopedia

Vortaro · substantivo

stimulo

stimulo/stiˈmu.lo/

Oficiala radiko stimul- (2. Oficiala Aldono, 1919)

stimulo estas esperanta vorto (substantivo): Ago stimulo kaj ties rezulto.

Signifo

  1. Ago stimulo kaj ties rezulto
    • [tiu] komuna ideo […] estas la tuta stimulo de ilia laborado
    • [li] rakontis al siaj laborkamaradoj pri sia interparolo […] kaj tio donis novan stimulon al la klaĉado
  2. Ekstera aperaĵo, kiu instigas al iu agado
    • R. Yerkes kaj E. L. Thorndike […] esploris la respondajn agojn de bestoj kontraŭ simplaj fizikaj stimuloj
    • ili neniam spertas ekstazon, eksciton aŭ stimulon .

    vidu ankaŭ: irito, reflekso

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/stiˈmu.lo/
Silaboj
sti·MU·lo

Vortfarado

  1. stimulradikostimulo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativostimulostimuloj
akuzativo (-n)stimulonstimulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi bezonas iom da mensa stimulo. #1810656
  • Li ne reagas al la stimulo. #2153199
  • La sekretario petas stimulon. #1131678
  • En ĉiu tago ni bezonas stimulon, amikan vorton. #2617104

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

stimul-

En aliaj lingvoj

Englishstimulation, stimulus
Françaisstimulation, stimulus
DeutschAnregung, Ansporn, Antrieb, Reiz
Polskibodziec (podnieta)
Русскийстимул
Українськастимул, поштовх, спонукання
Češtinapodnět, popud, stimul, stimulace
Slovenčinapodnet, popud, stimul, vzpruha
Magyarösztönzés
中文刺激剂
日本語激励
Беларускаястымул, пабуджальнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.