Esperantopedia

Vortaro · substantivo

stuko

stuko/ˈstu.ko/

Oficiala radiko stuk- (Fundamento, 1905)

stuko estas esperanta vorto (substantivo): Reliefa aŭ marmorsimila murornamo el gipso.

Signifo

  1. Reliefa aŭ marmorsimila murornamo el gipso
    • belan stukan ornamon posedas la domo „Ĉe la ora piro“, barokstila el la unua duono de la 18-a jarcento
    • super la kamena kornico troviĝas stuka figuro de dio Saturno […], italdevenaj stukoj kaj mitologiaj alegoriaj pentraĵoj estas troveblaj ankaŭ en la pluaj ĉambregoj .

    partoj: gipso

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈstu.ko/
Silaboj
STU·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. stukradikostuko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativostukostukoj
akuzativo (-n)stukonstukojn

Ekzemplaj frazoj

  • Stukisto estas metiisto, kiu almetas stukon al muroj. #3622442
  • Mi tuj montros al vi la frotilon, per kiu vi frotos la stukon. #3622450

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

stuk-

En aliaj lingvoj

Englishstucco, plaster
Españolestuco
Françaisplâtre, stuc, stucco
DeutschStuck
Polskistiuk, tynk ozdobny
Русскийштукатурка
Українськаштукатурка (дія), тинькування
Nederlandspleisterkalk, gips, plafondmortel
Češtinapřen. omítka, štuk, štuka
Slovenčinaomietka, štuka
Magyarvakolat, gipszvakolat, stukkó, stukatúr
中文止血贴
日本語漆喰
Catalàestuc
Беларускаятынк, тынкоўка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.