Esperantopedia

Vortaro · substantivo

trogo

trogo/ˈtro.ɡo/

Oficiala vorto (Fundamento)

trogo estas esperanta vorto (substantivo): Granda longforma kesto, en kiu oni….

Signifo

  1. Granda longforma kesto, en kiu oni donas manĝaĵojn aŭ trinkaĵon al bestoj
    • ili venis kaj ĉerpis akvon kaj plenigis la trogojn, por trinkigi la ŝafojn
    • ŝi ĉirkaŭvindis lin kaj kuŝigis lin en staltrogon, ĉar ne estis loko por ili en la gastejo

    vidu ankaŭ: furaĝujo, kripo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈtro.ɡo/
Silaboj
TRO·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. trogradikotrogo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativotrogotrogoj
akuzativo (-n)trogontrogojn

Ekzemplaj frazoj

  • La ŝiplifto konsistas el du trogoj. #1499466
  • La trogo renversiĝis sur la porkon. #3282900
  • Li kontrolis la trogojn kaj la akvujojn. #1376411
  • Tomo plenigis la trogon. #11999747

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishtrough
Españolpesebre, abrevadero
Portuguêscocho, gamela, tina
Françaisauge
DeutschTrog
Italianotrogolo
Polskiczerpak, fola, koryto, żłób
Русскийкорыто, кормушка (для животных)
Українськакорито, годівниця, жолоб, буд. ящик для розчину
Nederlandstrog
Češtinaledovcová proláklina, ledovcové koryto, trog
Slovenčinakoryto, nádoba na maltu, válov
Magyarvályú
中文澰
日本語かいば桶
Catalàmenjadora
Bahasa Indonesiapalungan, lawak-lawak, tempat makan hewan
Беларускаякарыта, кармушка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.