Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vandalo

vandalo/vanˈda.lo/

Oficiala radiko vandal- (10. Oficiala Aldono, 2023)

vandalo estas esperanta vorto (substantivo): Ano de ĝermana popolo, kiu forlasis….

Signifo

  1. Ano de ĝermana popolo, kiu forlasis Silezion en la 3a jarcento, trairis Eŭropon, Hispanion, perbatalis nordokcidentan Afrikon kaj mediteraneajn insulojn, kaj regis tiujn teritoriojn de 429 ĝis la Romia rekonkero en 534.
  2. Difektanto, detruanto de monumentoj, artaĵoj aŭ atingeblaj posedaĵoj
    • tion li nomis „vandalaj turmentoj“, volante diri „Tantalaj turmentoj“
    • bedaŭrinde la domo dum longa tempo restadis vaka, kaj ĝi estis terure difektita de vandaloj kaj de la malseka mez-irlanda vetero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vanˈda.lo/
Silaboj
van·DA·lo

Vortfarado

  1. vandalradikovandalo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovandalovandaloj
akuzativo (-n)vandalonvandalojn

Ekzemplaj frazoj

  • Vandaloj damaĝis la forlasitan domon. #2464315
  • La malgranda vandalo denove sabotis la statistikojn. #3095857
  • Vi vere estas vandalo! #1014696
  • La benkoj rompitaj de vandaloj estis jam anstataŭigitaj. #1311713

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vandal-

En aliaj lingvoj

Englishvandal
Españolvándalo
Portuguêsvândalo (história), vândalo
Françaisvandale
DeutschVandale
Polskiwandal, barbarzyńca
Русскийвандал
Українськавандал, варвар
Nederlandsvandaal
Češtinakazisvět, ničitel, vandal
Slovenčinakazisvet, ničiteľ, vandal
Magyarvandál
中文汪达尔人
日本語バンダル族
Българскивандал
Ελληνικάβάνδαλος
Catalàvàndal
Беларускаявандал

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.