Vortaro · substantivo
verkinto
verkinto/verˈkin.to/
Oficiala radiko verk- (Fundamento, 1905)
verkinto estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu verkis ion.
Signifo
- Tiu, kiu verkis ion
- la verkinto de niaj plej belaj popolaj kantoj
- la romaneto […] verŝajne aperis en la 16a jarcento, sed neniu scias, kiu estas la verkinto
sinonimoj: aŭtoro
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /verˈkin.to/
- Silaboj
- ver·KIN·to
Vortfarado
- verkradikoverko
- intsufiksoaktiva, pasinta
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | verkinto | verkintoj |
| akuzativo (-n) | verkinton | verkintojn |
Ekzemplaj frazoj
- Shakespeare estas la verkinto de Hamlet. #13761932
- La verkinto de tiu libro estas kuracisto. #1992936
- La vera leganto estu etendaĵo da verkinto. #3931910
- Lajla estas la verkinto de Hari Poter. #8808727
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
verk-
- -o -i
- -int- aktiva, pasinta
verkinto
- -ar- aro, kolekto
- -ej- loko
- -ist- profesiulo, adepto
- re- denove, reen
- ĉef- ĉefa
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.