sanktulo

뜻

1. 성인.

위키낱말사전, CC BY-SA 4.0 · ko.wiktionary.org

에스페란토 정의

1. En diversaj religioj (kristanismo, islamo), mita aŭ historia persono al kiu la kredantoj atribuas piecon, favoron de dio(j) kaj rolon de peranto inter dio(j) kaj la homoj
   • loke honorata sanktulo (en la antikva eklezio kaj en ortodoksismo: persono kies publikan honoradon en sia episkopujo sankciis episkopo)
   • li rememoris, kiel la sankta Elisabeto, kiam ŝi vivis ankoraŭ sur la tero, ŝi, la sanktulino de lia hejmo kaj de lia infaneco, la nobla dukino de Turingio, la alte eminenta sinjorino, mem iradis en la plej malriĉajn lokojn, kaj alportadis al la malsanuloj konsolon kaj refreŝigon

Reta Vortaro(ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

발음

IPA

/sankˈtu.lo/

음절

sank·TU·lo

듣기

▶ 위키미디어 공용 · 녹음: Lepticed7, CC BY-SA 4.0

단어 구조

1. sankt어근sankta
2. ul접미사사람
3. o어미명사

활용형

관련 단어

다른 언어로

Reta Vortaro(ReVo), GPL 2.0