Vortaro · substantivo
sanktulo
sanktulo/sankˈtu.lo/
Oficiala radiko sankt- (Fundamento, 1905)
sanktulo estas esperanta vorto (substantivo): En diversaj religioj, mita aŭ historia….
Signifo
- En diversaj religioj (kristanismo, islamo), mita aŭ historia persono al kiu la kredantoj atribuas piecon, favoron de dio(j) kaj rolon de peranto inter dio(j) kaj la homoj
- loke honorata sanktulo (en la antikva eklezio kaj en ortodoksismo: persono kies publikan honoradon en sia episkopujo sankciis episkopo)
- li rememoris, kiel la sankta Elisabeto, kiam ŝi vivis ankoraŭ sur la tero, ŝi, la sanktulino de lia hejmo kaj de lia infaneco, la nobla dukino de Turingio, la alte eminenta sinjorino, mem iradis en la plej malriĉajn lokojn, kaj alportadis al la malsanuloj konsolon kaj refreŝigon
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /sankˈtu.lo/
- Silaboj
- sank·TU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- sanktradikosankta
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | sanktulo | sanktuloj |
| akuzativo (-n) | sanktulon | sanktulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉu vi estas nomita laŭ sanktulo? #4919904
- Ŝi tiom belas ĝis damni sanktulon. #4948211
- La antaŭvespero de Ĉiuj Sanktuloj alproksimiĝas. #12118860
- Via patro estas tute ne sanktulo. #12331613
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
sankt-
- -a
- -ul- persono
sanktulo sanktuligi
- -aĵ- konkreta afero
- -ig- kaŭzi, igi
- -ej- loko
En aliaj lingvoj
| Español | santo (persona) |
|---|---|
| Français | saint (subst.) |
| Deutsch | Heiliger, Heilige |
| Italiano | santo (sost.) |
| Polski | święty |
| Русский | святой (в знач. сущ.) |
| Українська | святий (ім.) |
| Nederlands | heilige |
| Čeština | světec |
| Slovenčina | svätec |
| Türkçe | aziz, veli |
| 中文 | 圣人 |
| 日本語 | 聖人 |
| Bahasa Indonesia | santa, santo, orang suci |
| Беларуская | сьвяты (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.