Dicionário · substantivo
vokativo
vokativo/vo.kaˈti.vo/
Radical oficial vokativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)
vokativo é uma palavra do esperanto (substantivo) que significa «caso vocativo».
Significado
caso vocativovocativo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definição em esperanto
- En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
- [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
- la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .
sinônimos: vokkazo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronúncia
- IPA
- /vo.kaˈti.vo/
- Sílabas
- vo·ka·TI·vo
- Ouvir
- Wikimedia Commons
Estrutura da palavra
- vokativradicalvokativo
- oterminaçãosubstantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeito | vokativo | vokativoj |
| objeto (-n) | vokativon | vokativojn |
Em outros idiomas
| English | vocative case, vocative |
|---|---|
| Español | caso vocativo, vocativo |
| Français | vocatif |
| Deutsch | Vokativ, Anredefall, fünfter Fall |
| Italiano | vocativo |
| Polski | wołacz |
| Русский | звательный падеж |
| Українська | кличний відмінок, клична форма |
| Nederlands | vocatief, vocativus, vijfde naamval |
| Čeština | pátý pád, vokativ |
| Slovenčina | piaty pád, vokatív |
| Magyar | megszólító eset |
| 中文 | 呼格 |
| 日本語 | 呼格 |
| Български | вокатив, звателен падеж |
| Norsk | vokativ |
| Ελληνικά | κλητική πτώση, κλητική |
| Català | vocatiu |
| עברית | יחסת הקריאה |
| 한국어 | 호격 |
| Беларуская | клічны склон |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronúncia, estrutura e formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se a Esperantopedia foi útil para você, pode apoiá-la.