Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vokativo

vokativo/vo.kaˈti.vo/

Oficiala radiko vokativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

vokativo estas esperanta vorto (substantivo): En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la….

Signifo

  1. En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
    • [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
    • la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .

    sinonimoj: vokkazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vo.kaˈti.vo/
Silaboj
vo·ka·TI·vo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vokativradikovokativo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovokativovokativoj
akuzativo (-n)vokativonvokativojn

Ekzemplaj frazoj

  • En la latina ekzistas ses kazoj: nominativo, genitivo, dativo, akuzativo, ablativo kaj vokativo. #9332439

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishvocative case, vocative
Españolcaso vocativo, vocativo
Portuguêscaso vocativo, vocativo
Françaisvocatif
DeutschVokativ, Anredefall, fünfter Fall
Italianovocativo
Polskiwołacz
Русскийзвательный падеж
Українськакличний відмінок, клична форма
Nederlandsvocatief, vocativus, vijfde naamval
Češtinapátý pád, vokativ
Slovenčinapiaty pád, vokatív
Magyarmegszólító eset
中文呼格
日本語呼格
Българскивокатив, звателен падеж
Norskvokativ
Ελληνικάκλητική πτώση, κλητική
Catalàvocatiu
עבריתיחסת הקריאה
한국어호격
Беларускаяклічны склон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.