Словарь · существительное

vokativo

vokativo/vo.kaˈti.vo/

vokativo — слово эсперанто (существительное), означает «звательный падеж».

Значение

звательный падеж

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Близкие значения: зва́тельный, зва́тельный паде́ж

Английский Викисловарь (таблицы переводов), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
- [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
- la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .
синонимы: vokkazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	единственное число	множественное число
именительный падеж	vokativo	vokativoj
винительный падеж (-n)	vokativon	vokativojn

English	vocative case, vocative
Español	caso vocativo, vocativo
Português	caso vocativo, vocativo
Français	vocatif
Deutsch	Vokativ, Anredefall, fünfter Fall
Italiano	vocativo
Polski	wołacz
Українська	кличний відмінок, клична форма
Nederlands	vocatief, vocativus, vijfde naamval
Čeština	pátý pád, vokativ
Slovenčina	piaty pád, vokatív
Magyar	megszólító eset
中文	呼格
日本語	呼格
Български	вокатив, звателен падеж
Norsk	vokativ
Ελληνικά	κλητική πτώση, κλητική
Català	vocatiu
עברית	יחסת הקריאה
한국어	호격
Беларуская	клічны склон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.