Esperantopedia

Dictionnaire · nom

vokativo

vokativo/vo.kaˈti.vo/

Racine officielle vokativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

vokativo est un nom de l’espéranto qui signifie « vocatif ».

Sens

vocatif

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Définition en espéranto

  1. En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
    • [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
    • la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .

    synonymes: vokkazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononciation

IPA
/vo.kaˈti.vo/
Syllabes
vo·ka·TI·vo
Écouter
Wikimedia Commons

Structure du mot

  1. vokativracinevokativo
  2. oterminaisonnom

Formes

singulierpluriel
sujetvokativovokativoj
complément d’objet (-n)vokativonvokativojn

Dans d’autres langues

Englishvocative case, vocative
Españolcaso vocativo, vocativo
Portuguêscaso vocativo, vocativo
DeutschVokativ, Anredefall, fünfter Fall
Italianovocativo
Polskiwołacz
Русскийзвательный падеж
Українськакличний відмінок, клична форма
Nederlandsvocatief, vocativus, vijfde naamval
Češtinapátý pád, vokativ
Slovenčinapiaty pád, vokatív
Magyarmegszólító eset
中文呼格
日本語呼格
Българскивокатив, звателен падеж
Norskvokativ
Ελληνικάκλητική πτώση, κλητική
Catalàvocatiu
עבריתיחסת הקריאה
한국어호격
Беларускаяклічны склон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononciation, structure et formes : Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Si Esperantopedia vous a aidé, vous pouvez le soutenir.