Esperantopedia

Słownik · rzeczownik

vokativo

vokativo/vo.kaˈti.vo/

Rdzeń oficjalny vokativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

vokativo to esperanckie słowo (rzeczownik) oznaczające „wołacz”.

Znaczenie

wołacz

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definicja po esperancku

  1. En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
    • [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
    • la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .

    synonimy: vokkazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Wymowa

IPA
/vo.kaˈti.vo/
Sylaby
vo·ka·TI·vo
Posłuchaj
Wikimedia Commons

Budowa słowa

  1. vokativrdzeńvokativo
  2. okońcówkarzeczownik

Formy

liczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikvokativovokativoj
biernik (-n)vokativonvokativojn

W innych językach

Englishvocative case, vocative
Españolcaso vocativo, vocativo
Portuguêscaso vocativo, vocativo
Françaisvocatif
DeutschVokativ, Anredefall, fünfter Fall
Italianovocativo
Русскийзвательный падеж
Українськакличний відмінок, клична форма
Nederlandsvocatief, vocativus, vijfde naamval
Češtinapátý pád, vokativ
Slovenčinapiaty pád, vokatív
Magyarmegszólító eset
中文呼格
日本語呼格
Българскивокатив, звателен падеж
Norskvokativ
Ελληνικάκλητική πτώση, κλητική
Catalàvocatiu
עבריתיחסת הקריאה
한국어호격
Беларускаяклічны склон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Wymowa, budowa i formy: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.