Rozmówki
Podstawowe zwroty po esperancku z wymową
Siedemdziesiąt dziewięć zwrotów w sześciu grupach – wystarczy na przedstawienie się, proste pytania i wezwanie pomocy.
To zwroty, których esperantyści używają na co dzień, ułożone według sytuacji. Każdy ma zapis wymowy: słowo jest podzielone na sylaby, a sylaba akcentowana jest zapisana wielkimi literami. Akcent zawsze pada na przedostatnią samogłoskę.
Wymowa jest zapisana po polsku: cz = ĉ, dż = ĝ, ch = ĥ, ż = ĵ, sz = ŝ, ł = ŭ, w = v. Litery c (jak w „cena”) i j (jak w „jak”) czytasz tak jak po polsku, samogłoski są czyste, bez ślizgu. Szczegóły: alfabet i wymowa.
Grzeczność
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Dankon! | DAN-kon | Dziękuję! |
| Multan dankon! | MUL-tan DAN-kon | Dziękuję bardzo! |
| Koran dankon! | KO-ran DAN-kon | Serdecznie dziękuję! |
| Ne dankinde. | ne dan-KIN-de | Nie ma za co. (dosłownie „nie warte podziękowania”) |
| …, mi petas. | mi PE-tas | …, proszę. |
| Bonvolu… | bon-WO-lu | Proszę… (+ czasownik) |
| Pardonu! | par-DO-nu | Przepraszam! / Wybacz! |
| Mi bedaŭras. | mi be-DAŁ-ras | Przykro mi. (żałuję) |
| Ne gravas. | ne GRA-was | Nic nie szkodzi. |
| Bonvenon! | bon-WE-non | Witaj! / Witamy! |
| Jes. / Ne. | jes / ne | Tak. / Nie. |
| Bone. | BO-ne | Dobrze. / OK. |
| Kompreneble! | kom-pre-NE-ble | Oczywiście! |
| Bonan apetiton! | BO-nan a-pe-TI-ton | Smacznego! |
| Sanon! | SA-non | Na zdrowie! (przy toaście i po kichnięciu) |
Mi petas idzie za tym, o co prosisz: Kafon, mi petas – „Poproszę kawę”. Bonvolu stoi przed czasownikiem: Bonvolu fermi la pordon – „Proszę zamknąć drzwi”. Polskie „proszę” ma kilka znaczeń, a esperanto je rozdziela: gdy coś podajesz, powiesz Jen! – „Oto!”, a w odpowiedzi na podziękowanie Ne dankinde.
Przedstawianie się
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Kiel vi nomiĝas? | KI-el wi no-MI-dżas | Jak masz na imię? / Jak się nazywasz? |
| Mi nomiĝas Anna. | mi no-MI-dżas AN-na | Mam na imię Anna. |
| Mia nomo estas Tom. | MI-a NO-mo ES-tas tom | Nazywam się Tom. |
| Mi ĝojas konatiĝi kun vi. | mi DŻO-jas ko-na-TI-dżi kun wi | Miło mi cię poznać. |
| De kie vi venas? | de KI-e wi WE-nas | Skąd jesteś? |
| Mi venas el Kanado. | mi WE-nas el ka-NA-do | Jestem z Kanady. |
| Kie vi loĝas? | KI-e wi LO-dżas | Gdzie mieszkasz? |
| Mi loĝas en Londono. | mi LO-dżas en lon-DO-no | Mieszkam w Londynie. |
| Kiom aĝa vi estas? | KI-om A-dża wi ES-tas | Ile masz lat? |
| Mi estas tridek jarojn aĝa. | mi ES-tas TRI-dek JA-rojn A-dża | Mam trzydzieści lat. |
| Kio estas via profesio? | KI-o ES-tas WI-a pro-fe-SI-o | Czym się zajmujesz zawodowo? |
| Mi estas instruisto. | mi ES-tas in-stru-IS-to | Jestem nauczycielem. |
| Mi estas studento. | mi ES-tas stu-DEN-to | Jestem studentem. |
| Mi lernas Esperanton. | mi LER-nas es-pe-RAN-ton | Uczę się esperanta. |
| Mi parolas iomete. | mi pa-RO-las i-o-ME-te | Mówię trochę. |
| Jen mia amiko Petro. | jen MI-a a-MI-ko PE-tro | Oto mój przyjaciel Piotr. |
Narodowości i zawody nie potrzebują rodzajnika ani narzędnika: Mi estas instruisto – „Jestem nauczycielem”. Kobieta może dodać -in-: instruistino, studentino.
Dla Polaków przydadzą się jeszcze: Mi estas polo. – „Jestem Polakiem.” (kobieta: Mi estas polino. – „Jestem Polką.”), Mi venas el Pollando. – „Jestem z Polski.”, Mi loĝas en Varsovio. – „Mieszkam w Warszawie.”, Mi parolas la polan. – „Mówię po polsku.”
Pytania
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Kio? | KI-o | Co? |
| Kiu? | KI-u | Kto? / Który? |
| Kie? | KI-e | Gdzie? |
| Kien? | KI-en | Dokąd? |
| Kiam? | KI-am | Kiedy? |
| Kial? | KI-al | Dlaczego? |
| Kiel? | KI-el | Jak? |
| Kiom? | KI-om | Ile? |
| Kia? | KI-a | Jaki? |
| Ĉu vi…? | czu wi | Czy…? (pytanie tak/nie) |
| Kio estas tio? | KI-o ES-tas TI-o | Co to jest? |
| Kie estas la necesejo? | KI-e ES-tas la ne-ce-SE-jo | Gdzie jest toaleta? |
| Kioma horo estas? | ki-O-ma HO-ro ES-tas | Która godzina? |
| Kiom kostas tio? | KI-om KOS-tas TI-o | Ile to kosztuje? |
Wszystkie słowa pytające zaczynają się od ki- i należą do tabeli słów tabelowych. Pytania „tak lub nie” zaczynają się od ĉu: Ĉu vi estas laca? – „Czy jesteś zmęczony?”. Polskie rozróżnienie „gdzie – dokąd” odpowiada parze kie – kien. Więcej o pytaniach i przeczeniach.
Rozumienie
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Mi komprenas. | mi kom-PRE-nas | Rozumiem. |
| Mi ne komprenas. | mi ne kom-PRE-nas | Nie rozumiem. |
| Ĉu vi komprenas? | czu wi kom-PRE-nas | Czy rozumiesz? |
| Bonvolu ripeti. | bon-WO-lu ri-PE-ti | Proszę powtórzyć. |
| Bonvolu paroli pli malrapide. | bon-WO-lu pa-RO-li pli mal-ra-PI-de | Proszę mówić wolniej. |
| Kion signifas…? | KI-on sig-NI-fas | Co znaczy…? |
| Kiel oni diras … en Esperanto? | KI-el O-ni DI-ras … en es-pe-RAN-to | Jak się mówi … po esperancku? |
| Kiel oni skribas tion? | KI-el O-ni SKRI-bas TI-on | Jak to się pisze? |
| Ĉu vi povas skribi tion? | czu wi PO-was SKRI-bi TI-on | Czy możesz to zapisać? |
| Mi ne scias. | mi ne SCI-as | Nie wiem. |
| Mi estas komencanto. | mi ES-tas ko-men-CAN-to | Jestem początkujący. |
| Ĉu vi parolas angle? | czu wi pa-RO-las AN-gle | Czy mówisz po angielsku? |
| Momenton, mi petas. | mo-MEN-ton, mi PE-tas | Chwileczkę, proszę. |
Pomoc i sytuacje awaryjne
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Helpu! | HEL-pu | Pomocy! |
| Ĉu vi povas helpi min? | czu wi PO-was HEL-pi min | Czy możesz mi pomóc? |
| Mi bezonas helpon. | mi be-ZO-nas HEL-pon | Potrzebuję pomocy. |
| Voku kuraciston! | WO-ku ku-ra-CIS-ton | Wezwij lekarza! |
| Voku la policon! | WO-ku la po-LI-con | Wezwij policję! |
| Voku ambulancon! | WO-ku am-bu-LAN-con | Wezwij karetkę! |
| Mi perdiĝis. | mi per-DI-dżis | Zgubiłem się. / Zgubiłam się. |
| Mi malsanas. | mi mal-SA-nas | Jestem chory. / Jestem chora. |
| Fajro! | FAJ-ro | Pożar! |
| Atentu! | a-TEN-tu | Uwaga! |
Polskie czasowniki w czasie przeszłym i przymiotniki zmieniają się według płci mówiącego („zgubiłem” – „zgubiłam”, „chory” – „chora”). Esperanckie Mi perdiĝis i Mi malsanas mówi każdy tak samo.
Rozmowa i reakcje
| Esperanto | Wymowa | Po polsku |
|---|---|---|
| Kio nova? | KI-o NO-wa | Co nowego? |
| Bonege! | bo-NE-ge | Świetnie! |
| Interese! | in-te-RE-se | Ciekawe! |
| Ĉu vere? | czu WE-re | Naprawdę? |
| Eble. | EB-le | Może. |
| Certe! | CER-te | Na pewno! |
| Mi konsentas. | mi kon-SEN-tas | Zgadzam się. |
| Ne zorgu. | ne ZOR-gu | Nie martw się. |
| Bonŝancon! | bon-SZAN-con | Powodzenia! |
| Gratulon! | gra-TU-lon | Gratulacje! |
| Feliĉan naskiĝtagon! | fe-LI-czan nas-kidż-TA-gon | Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin! |
Powitania i pożegnania o różnych porach dnia opisujemy w artykule powitania. Zwroty na hotel, restaurację i bilety znajdziesz w zwrotach w podróży.
Częste pytania
Jak powiedzieć „dziękuję” po esperancku?
Dankon! (DAN-kon). Dla mocniejszego podkreślenia powiedz Multan dankon! – „Dziękuję bardzo!”. Zwykła odpowiedź to Ne dankinde – „Nie ma za co”.
Jak powiedzieć „nie rozumiem” po esperancku?
Mi ne komprenas (mi ne kom-PRE-nas). Dodaj Bonvolu paroli pli malrapide, by poprosić o wolniejsze mówienie.
Jak powiedzieć „na zdrowie” po esperancku?
Sanon! lub Je via sano! – „Za twoje zdrowie!”. Tak samo jak po polsku, Sanon! mówi się też po czyimś kichnięciu.
Dlaczego wymowa jest zapisana polskimi literami?
Bo pisownia esperanto jest fonetyczna. Transkrypcja tylko dzieli słowa na sylaby, zaznacza akcent i zamienia litery ĉ, ĝ, ĥ, ĵ, ŝ, ŭ oraz v na polskie odpowiedniki (cz, dż, ch, ż, sz, ł, w).
Źródła
Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.