Esperantopedia

Rozmówki

Cześć i do widzenia po esperancku – powitania

Saluton! pasuje o każdej porze i do każdego; Ĝis! to sposób, w jaki większość esperantystów się żegna.

Aktualizacja: 3 min czytania

„Cześć” po esperancku to Saluton! (sa-LU-ton), a „do widzenia” to Ĝis revido! (dżis re-WI-do) albo po prostu Ĝis! (dżis). Oba pasują o każdej porze dnia i do każdego, od przyjaciela po nieznajomego. Zapis wymowy na tej stronie dzieli słowa na sylaby i pokazuje sylabę akcentowaną wielkimi literami; dźwięki są zapisane po polsku (ĉ = cz, ĝ = dż, ĵ = ż, ŝ = sz, ŭ = ł, v = w).

Jak się wita

EsperantoWymowaPo polskuKiedy
Saluton!sa-LU-tonCześć!Zawsze i w każdej sytuacji
Sal!salHej!Bardzo nieformalnie, skrót od Saluton
Bonan matenon!BO-nan ma-TE-nonDzień dobry! (rano)Rano
Bonan tagon!BO-nan TA-gonDzień dobry!W ciągu dnia
Bonan vesperon!BO-nan wes-PE-ronDobry wieczór!Wieczorem
Bonvenon!bon-WE-nonWitaj! / Witamy!Przyjmowanie gości
Saluton al ĉiuj!sa-LU-ton al CZI-ujWitajcie wszyscy!Powitanie grupy
Karaj geamikoj!KA-raj ge-a-MI-kojDrodzy przyjaciele!Początek przemówienia lub listu

Powitania takie jak Bonan matenon! kończą się biernikiem -n, bo są skrótami pełnych zdań: Bonan matenon! znaczy (Mi deziras al vi) bonan matenon! – „(Życzę ci) dobrego ranka”. Gramatyka PMEG wyjaśnia, że to -n stało się zwyczajową formą takich tradycyjnych wyrażeń. Bonan matenon i podobne życzenia pojawiają się już w Fundamento z 1905 roku.

Polskie „dzień dobry” z grubsza odpowiada Bonan tagon!, ale po esperancku masz osobne życzenia na ranek (Bonan matenon!) i wieczór (Bonan vesperon!). Polskie „cześć” obejmuje i powitanie, i pożegnanie; esperanckie Saluton! to tylko powitanie.

Jak się żegna

EsperantoWymowaPo polskuKiedy
Ĝis!dżisPa!Codziennie, bardzo często
Ĝis revido! / Ĝis la revido!dżis (la) re-WI-doDo widzenia! (dosłownie „do ponownego zobaczenia”)Neutralnie
Ĝis baldaŭ!dżis BAL-dałDo zobaczenia wkrótce!Gdy spotkacie się niedługo
Ĝis poste!dżis POS-teDo zobaczenia później!Później tego samego dnia
Ĝis morgaŭ!dżis MOR-gałDo jutra!Następnego dnia
Ĝis la venonta fojo!dżis la we-NON-ta FO-joDo następnego razu!Następne spotkanie
Bonan nokton!BO-nan NOK-tonDobranoc!Przed snem lub przy późnym wyjściu
Fartu bone!FAR-tu BO-neTrzymaj się! (dosłownie „miej się dobrze”)Ciepłe pożegnanie
Bonan vojaĝon!BO-nan wo-JA-dżonSzerokiej drogi!Ktoś wyjeżdża
Adiaŭ!a-DI-ałŻegnaj!Rozstanie na długo lub na zawsze

Ĝis to przyimek oznaczający „do (jakiegoś momentu)”, więc Ĝis! to dosłownie „Do…!” – reszta zdania jest domyślna. PMEG zauważa, że Adiaŭ! w codziennej mowie bardzo rzadko się używa; woli się Ĝis revido! lub Ĝis!, które sugerują, że jeszcze się spotkacie. Mów Adiaŭ! tylko wtedy, gdy naprawdę nie spodziewasz się zobaczyć kogoś przez długi czas.

„Jak się masz?” i odpowiedzi

EsperantoWymowaPo polsku
Kiel vi fartas?KI-el wi FAR-tasJak się masz?
Kiel vi?KI-el wiJak tam? (nieformalnie)
Kio nova?KI-o NO-waCo nowego?
Bone, dankon. Kaj vi?BO-ne, DAN-kon. kaj wiDobrze, dziękuję. A ty?
Tre bone!tre BO-neBardzo dobrze!
Bonege!bo-NE-geŚwietnie!
Ne malbone.ne mal-BO-neNieźle.
Tiel-tiel.TI-el TI-elTak sobie. (potocznie)
Malbone.mal-BO-neŹle. / Niedobrze.
Nenio speciala.ne-NI-o spe-ci-A-laNic specjalnego.

Farti znaczy „mieć się w określony sposób pod względem zdrowia i samopoczucia”: Mi fartas bone – „Mam się dobrze”. Odpowiedź ma przysłówek na -e (bone, nie bona), bo opisuje, jak ci się wiedzie.

Formalnie czy nieformalnie?

Esperanto używa vi dla wszystkich – jednej osoby lub wielu, dziecka i ministra (zobacz zaimki). Zaimek „ty” w liczbie pojedynczej, ci, istnieje teoretycznie, ale PMEG zauważa, że zwykle się go nie używa. Po polsku wybierasz między „ty”, „wy”, „pan/pani” i „państwo”; po esperancku załatwia to jedno vi, a oficjalność wyrażają inne słowa:

  • Tytuły: sinjoro – „pan”, sinjorino – „pani”, gesinjoroj – „państwo” (panie i panowie).
  • Listy: Estimata sinjoro Novak – „Szanowny Panie Novak”, dosłownie „ceniony” (oficjalnie); Kara Maria – „Droga Mario” (przyjaźnie).
  • Zakończenie: Amike – „przyjacielsko” lub Kore – „serdecznie” w listach do znajomych; Ĝis! w krótkiej wiadomości.

Zwyczaje powitalne esperantystów

  • „Ĝis!” wszędzie. PMEG zauważa, że ĝis i ĝis revido to zwykłe pożegnania; Ĝis! zobaczysz w rozmowie, na czacie i w e-mailu.
  • Samideano. Niektórzy esperantyści zwracają się do siebie samideano – dosłownie „człowiek tej samej idei”, czyli współesperantysta.
  • Nie „krokodyluj”. Na wydarzeniach esperanckich przechodzenie na język ojczysty z rodakami nazywa się krokodili – „krokodylić” – i zwykle jest niemile widziane.
  • Krótkie nieformalne formy. W internecie zobaczysz Sal! zamiast Saluton! oraz Ĉaŭ! (od włoskiego ciao).

Więcej codziennych zwrotów znajdziesz w artykule Podstawowe zwroty po esperancku. O porach dnia i godzinach przeczytasz w artykule dni, miesiące i czas.

Częste pytania

Jak powiedzieć „cześć” po esperancku?

Saluton! (sa-LU-ton). Pasuje o każdej porze i w każdej sytuacji. Rano możesz też powiedzieć Bonan matenon!, a w ciągu dnia Bonan tagon!

Jak powiedzieć „do widzenia” po esperancku?

Ĝis revido! albo po prostu Ĝis! – dosłownie „do ponownego zobaczenia” i „do”. Ĝis morgaŭ! znaczy „Do jutra!”, a Ĝis baldaŭ! – „Do zobaczenia wkrótce!”

Dlaczego esperanckie powitania kończą się na -n?

To skrócone zdania: Bonan tagon! oznacza „Życzę ci dobrego dnia”, gdzie tagon jest dopełnieniem słowa „życzę”. Końcówka biernika -n została po opuszczeniu czasownika.

Jaka jest różnica między Ĝis a Adiaŭ?

Ĝis zakłada kolejne spotkanie; Adiaŭ jest na długie lub ostateczne rozstanie. W życiu codziennym prawie wszyscy mówią Ĝis!

Jak odpowiedzieć na „Kiel vi fartas?”

Bone, dankon. Kaj vi? – „Dobrze, dziękuję. A ty?” Inne odpowiedzi to Tre bone! – „Bardzo dobrze!”, Ne malbone – „Nieźle” i Tiel-tiel – „Tak sobie”.

Źródła

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.