Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ŝafo

ŝafo/ˈʃa.fo/

Oficiala vorto (Fundamento)

ŝafo estas esperanta vorto (substantivo): Genro el la familio bovedoj, kiun homoj….

Signifo

  1. Genro el la familio bovedoj (Ovis), kiun homoj bredas pro lano kaj viando
    • sur tiuj ĉi vastaj kaj herboriĉaj kampoj paŝtas sin […] aroj da bellanaj ŝafoj
    • li havis ŝafojn kaj bovojn kaj azenojn

    subnocioj: muflono vidu ankaŭ: alpako, ĉamo, kapro

  2. Homo naive bonkora aŭ blinde imitema
    • ĉu pergameno ne estas farata el ŝafa felo? ‐ ŝafoj […] estas tiuj, kiuj en ĝi serĉas certecon
    • mi perdis, malsaĝa ŝafo, mian tutan saĝon !

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈʃa.fo/
Silaboj
ŜA·fo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ŝafradikoŝafo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoŝafoŝafoj
akuzativo (-n)ŝafonŝafojn

Ekzemplaj frazoj

  • Unu fava ŝafo tutan ŝafaron infektas. #461928
  • Estas tempo por manĝigi la ŝafojn. #466293
  • En ĉiu grego estas nigra ŝafo. #594269
  • La ŝafoj paŝtiĝas sur la paŝtejo. #595154

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ŝaf-

En aliaj lingvoj

Englishsheep
Españoloveja
Portuguêsovelha
Françaismouton
DeutschSchaf
Italianopecora, agnello, pecorone
Polskiowca
Русскийовца, баран
Nederlandsschaap
Magyarjuh, birka
中文绵羊
Românăoaie, oi, miel
Българскиовца
Svenskafår
Ελληνικάπροβατίνα
Catalàovella, xai, anyell
עבריתכבש
فارسیگوسفند
Bahasa Indonesiadomba, biri-biri, kibas (2)
Беларускаяавечка, баран

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.