Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ajnulo

ajnulo/ajˈnu.lo/

Oficiala radiko ajn- (Fundamento, 1905)

ajnulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu ajn ordinarulo reala aŭ supozata.

Signifo

  1. Iu ajn ordinarulo reala aŭ supozata
    • mi ĉiam suspektis, ke la vorto „desupri“ ne naskiĝis spontane el la langopinto de sinjoro Ajnulo
    • la verkoj pasis sen ke […] ajnulo sur la scenejo faru iun ajn laŭvolan sonon .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ajˈnu.lo/
Silaboj
aj·NU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ajnradikoajna
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoajnuloajnuloj
akuzativo (-n)ajnulonajnulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li ĉiam emas helpi al ajnuloj. #5542315
  • Ni ne povas enlasi ĉiun ajnulon. #10295336
  • Kial ajnulo dezirus fari al mi malbonon? #2949219

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ajn-

En aliaj lingvoj

Françaisquidam, Untel
DeutschJedermann
Polskiczłowiek z tłumu, Iksiński
Русскийнекто, имярек, чувак (жарг.), чел (жарг.)
Češtinahejpočkej, kdosi, leckdo, ledaskdo
Slovenčinahocikto, ktosi
中文世人
日本語ある人
עבריתכֹּל אֶחָד
Bahasa Indonesiasi anu, siapa saja, barang siapa, siapa pun
Беларускаянехта, звычайны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.