Vortaro · substantivo
deikto
deikto/deˈik.to/
deikto estas esperanta vorto (substantivo): Esprimo, vorto, kiu ricevas sencon nur….
Signifo
- Esprimo, vorto, kiu ricevas sencon nur per kono de parolsituacia cirkonstanco
- mi, ĉi tie, nun ... persona, loka kaj tempa deiktoj .
vidu ankaŭ: anaforo, pronomo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /deˈik.to/
- Silaboj
- de·IK·to
Vortfarado
- deiktradikodeikto
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | deikto | deiktoj |
| akuzativo (-n) | deikton | deiktojn |
Ekzemplaj frazoj
- Datoj neniam estas deiktoj. #3609340
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Français | déictique (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Deixis |
| Polski | deixis |
| Українська | дейксис |
| Čeština | deixe |
| Slovenčina | deixia |
| Română | deixis |
| Беларуская | дэйксыс |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.