Vortaro · substantivo
feŭdulo
feŭdulo/fewˈdu.lo/
Oficiala radiko feŭd- (2. Oficiala Aldono, 1919)
feŭdulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu dependas de superulo aŭ….
Signifo
- Tiu, kiu dependas de superulo aŭ regnestro pro ricevita feŭdo; vasalo
- Herodo la Granda estis feŭdulo de Romio kaj reĝo de Judio
- 1470 duko Albrecht de Brandenburg estiĝis feŭdulo de Stettin kaj Pomerio .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fewˈdu.lo/
- Silaboj
- feŭ·DU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- feŭdradikofeŭdo
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | feŭdulo | feŭduloj |
| akuzativo (-n) | feŭdulon | feŭdulojn |
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | vassal |
|---|---|
| Español | vasallo, siervo |
| Português | vassalo |
| Français | vassal |
| Deutsch | Vasall, Lehnsmann |
| Polski | lennik, poddany |
| Русский | вассал |
| Українська | васал |
| Nederlands | vazal |
| Magyar | hűbéres, vazallus |
| 中文 | 封臣 |
| Ελληνικά | υποτελής |
| Català | vassall |
| فارسی | واسال، خراجگزار |
| Беларуская | васал |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.