Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fianĉiĝo

fianĉiĝo/fi.anˈtʃi.dʒo/

Oficiala radiko fianĉ- (Fundamento, 1905)

fianĉiĝo estas esperanta vorto (substantivo): Solena promeso por edziĝi aŭ edziniĝi….

Signifo

  1. Solena promeso por edziĝi aŭ edziniĝi al iu
    • heroldoj rajdadis tra la tuta urbo kaj sciigadis la fianĉiĝon
    • oni festis la fianĉiĝon de la filino

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fi.anˈtʃi.dʒo/
Silaboj
fi·an·ĈI·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. fianĉradikofianĉo
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofianĉiĝofianĉiĝoj
akuzativo (-n)fianĉiĝonfianĉiĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Fianĉiĝo estas ofte sekvata de edziĝanonco. #2367873
  • Liaj gepatroj konsentas pri la fianĉiĝo. #2378120
  • Mi gratulas vin pro via fianĉiĝo. #3500448
  • Ili anoncis la fianĉiĝon de sia filino. #619027

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fianĉ-

En aliaj lingvoj

Englishengagement, betrothal
Españolcompromiso
Françaisfiançailles
DeutschVerlobung
Polskizaręczyny
Українськазаручини (хлопця)
Nederlandsverloving
中文婚约
日本語婚約
Българскиангажимент
Bahasa Indonesialamaran, pinangan, pertunangan
Беларускаязаручыны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.