Esperantopedia

Vortaro · substantivo

halto

halto/ˈhal.to/

Oficiala radiko halt- (Fundamento, 1905)

halto estas esperanta vorto (substantivo): Ago halti, stato de haltinto.

Signifo

  1. Ago halti, stato de haltinto; momento, kiam oni ne plu agas, iras, moviĝas ktp
    • doni furaĝon al sia azeno dum la nokta halto
    • [k]iom estos necese […] oni donadu al ili ĉiutage sen halto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈhal.to/
Silaboj
HAL·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. haltradikohalto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativohaltohaltoj
akuzativo (-n)haltonhaltojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ne malfermu antaŭ halto de trajno. #633732
  • Kion vi opinius pri baldaŭa halto? #2454957
  • Ni havas duonhoran halton en Parizo. #6919868
  • Antaŭen! Sen halto kaj timo! #548569

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

halt-

En aliaj lingvoj

Englishhalt, stop
Españolalto, parada
Portuguêsparada (ação)
Françaishalte
DeutschHalten, Stoppen
Polskipostój
Русскийостановка (действие, состояние, момент)
Українськазупинка (припинення руху)
Češtinazadržení, zastavení, zástava
Slovenčinapokoj, ustálenie, zastavenie
Magyarmegállás
中文小站
日本語停止
Românăoprire, reținere temporară, staționare
Bahasa Indonesiaperhentian
Беларускаяспыненьне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.