Esperantopedia

Vortaro · substantivo

keno

keno/ˈke.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

keno estas esperanta vorto (substantivo): Longa, seka, maldika lignosplito, uzata….

Signifo

  1. Longa, seka, maldika lignosplito, uzata kiel lumigilo anstataŭ kandelo, aŭ por disbruligi pli grandan lignofajron (kp alumeto) ktp
    • tiam ni (temas pri gnomoj) sidos en la ŝtona domo, kie brulas la keno, kaj ni trinkos mielvinon el la oraj kornoj de la antikvaj nordlandaj reĝoj
    • tra la dormo li aŭdis, kiel la maljuna mastrino forigis de la fenestroj lignajn ĵaluziojn, kiel ŝi per kenoj bruligis la samovaron .
  2. Rezinoriĉa ligno
    • kena torĉo.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈke.no/
Silaboj
KE·no

Vortfarado

  1. kenradikokeno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokenokenoj
akuzativo (-n)kenonkenojn

Ekzemplaj frazoj

  • Keno rajtas stiri aŭton, ne Tomo. #2904291
  • Ŝi faris Kenon asistanto de Tomo. #3035015
  • Keno facile saltis trans la barilon. #8933617
  • Keno bakis biskvitojn por Tomo. #2899952

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishfatwood, resinous wood
Españolantorcha, madera resinosa
Françaisbois gras, bois résineux
DeutschKien, Kienholz, Kienspan
Polskiłuczywo
Русскийлучина, смольё, осмол, смолистая древесина
Українськаскіпа, скіпка, скалка, лучина
Nederlandskien, harsrijk hout
Češtinalouč, smolné dřevo
Slovenčinalúč, smolienka
Magyarfokla, világítószilánk, gyantás fa
日本語樹脂材
Svenskatjärved
Беларускаялучына, смаляк

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.