Esperantopedia

Vortaro · substantivo

komenciĝo

komenciĝo/ko.menˈtsi.dʒo/

Oficiala radiko komenc- (Fundamento, 1905)

komenciĝo estas esperanta vorto (substantivo): Stato, tempo aŭ loko de tio, kio….

Signifo

  1. Stato, tempo aŭ loko de tio, kio komenciĝas
    • ruĝete lumetis la ĉielo, estis ĉirkaŭ komenciĝo de la tago
    • antaŭ la komenciĝo de la hotela tagmanĝo .

    vidu ankaŭ: aŭroro, burĝono, ekde, elemento, embrio, ĝermo, unua paŝo, printempo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ko.menˈtsi.dʒo/
Silaboj
ko·men·CI·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. komencradikokomenco
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokomenciĝokomenciĝoj
akuzativo (-n)komenciĝonkomenciĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ni sciis tion de la komenciĝo. #797607
  • Je komenciĝo de la nokto. #1835430
  • Ĉio fontas el eta komenciĝo. #4245001
  • La ludjuĝisto indikos la komenciĝon de la maĉo. #2917460

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

komenc-

En aliaj lingvoj

Englishbeginning
Españolcomienzo, inicio, partida, entrada
Françaiscommencement, début, départ, entrée
DeutschAnfang, Beginn
Polskirozpoczęcie się
Русскийначало
Nederlandsbegin, aanvang
中文发轫
日本語始まり
Catalàcomemçament, inici
Bahasa Indonesiamula
Беларускаяпачатак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.