Esperantopedia

Vortaro · substantivo

konato

konato/koˈna.to/

Oficiala radiko kon- (Fundamento, 1905)

konato estas esperanta vorto (substantivo): Persono, kun kiu oni havas rilatojn.

Signifo

  1. Persono, kun kiu oni havas rilatojn
    • li estas mia malnova konato
    • ili […] serĉis lin inter siaj parencoj kaj konatoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/koˈna.to/
Silaboj
ko·NA·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. konradikokono
  2. atsufiksopasiva, nuna
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokonatokonatoj
akuzativo (-n)konatonkonatojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi renkontis konaton en la flughaveno. #445511
  • Li havas grandan aron da konatoj. #477165
  • Ŝi estas konato de mia edzino. #541015
  • Ŝi, pli ol amikino, estas konato. #551204

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kon-

En aliaj lingvoj

Españolconocido
Françaisconnaissance (personne)
DeutschBekannter, Bekannte
Polskiznajomy
Русскийзнакомый (сущ.)
Nederlandskennis, bekende
Češtinaznámý člověk
Slovenčinaznámy človek
Magyarismerős
中文熟人
日本語知人
Românăprieten
Bahasa Indonesiakenalan
Беларускаязнаёмы (наз.)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.