Vortaro · substantivo
kono
kono/ˈko.no/
Oficiala radiko kon- (Fundamento, 1905)
kono estas esperanta vorto (substantivo): Scio, informo akirita per propra sperto.
Signifo
- Scio, informo akirita per propra sperto
- ĉi tiuj gigantaj laboroj postulis, krom konoj de la astronomio, geometrio, meĥaniko kaj arĥitekturo, ankaŭ perfektan organizon
- mi ne neas lian energion kaj liajn konojn de la milita arto
vidu ankaŭ: kapablo, kompetento
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈko.no/
- Silaboj
- KO·no
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- konradikokono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kono | konoj |
| akuzativo (-n) | konon | konojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li havas bonajn konojn pri ekonomio. #517899
- Ŝi havas malmultan konon pri fiziko. #1144201
- Havi supraĵan konon estas afero riska. #3616482
- Ŝi havas malmultajn konojn pri fiziko. #3686264
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.