Esperantopedia

Vortaro · substantivo

laŭtparolilo

laŭtparolilo/lawt.pa.roˈli.lo/

Oficiala radiko laŭt- (Fundamento, 1905)

laŭtparolilo estas esperanta vorto (substantivo): Aparato por laŭtigi voĉon aŭ sonon.

Signifo

  1. Aparato por laŭtigi voĉon aŭ sonon
    • la generaloj per laŭtparoliloj informis ĉiujn, ke ili ne zorgu, ĉar ĉio estas en ordo
    • oni aŭdigis dum la tuta tempo la himnon „La Espero“ dissendita per laŭtiloj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/lawt.pa.roˈli.lo/
Silaboj
laŭt·pa·ro·LI·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. laŭtradikolaŭta
  2. parolradikoparolo
  3. ilsufiksoilo
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativolaŭtparolilolaŭtparoliloj
akuzativo (-n)laŭtparolilonlaŭtparolilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi neniam vidis tiel povumajn laŭtparolilojn. #1651897
  • Mi petis lin mallaŭtigi la laŭtparolilojn. #5893327
  • Ni kapablas konstrui laŭtparolilojn laŭ mendo. #6302922
  • Ĉe la parado estos multaj laŭtparoliloj. #9477616

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

laŭt-

En aliaj lingvoj

Englishloud speaker, public announcement system, speaker (sound emitter)
Españolaltavoz
Françaisbaffle, enceinte (baffle), haut-parleur
DeutschLautsprecher
Polskigłośnik
Русскийгромкоговоритель
Українськагучномовець, динамік, рупор
Nederlandsluidspreker
Magyarhangszóró
中文扬声器
Catalàaltaveu
Bahasa Indonesiapengeras suara, penyuara, sepiker
Беларускаягучнагаварыцель, рэпрадуктар, рупар, дынамік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.