Esperantopedia

Vortaro · substantivo

manĝejo

manĝejo/manˈdʒe.jo/

Oficiala radiko manĝ- (Fundamento, 1905)

manĝejo estas esperanta vorto (substantivo): Loko, kie oni manĝas.

Signifo

  1. Loko, kie oni manĝas
    • [la] sinjorino […] prenis la glaciaĵan telereton en la manon kaj iris en la manĝejon al la kelnero
    • ni eniris en lokan malgrandan manĝejon kaj mendis kelkajn pladojn

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/manˈdʒe.jo/
Silaboj
man·ĜE·jo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. manĝradikomanĝo
  2. ejsufiksoloko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomanĝejomanĝejoj
akuzativo (-n)manĝejonmanĝejojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li matenmanĝas en la memserva manĝejo. #581509
  • La knabo staras en la manĝejo. #1337186
  • Kiom kostas manĝi en tia manĝejo? #1831706
  • La manĝejo ankoraŭ ne estas aperta. #2781448

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishdining room, cafeteria, canteen, dining hall
Portuguêscantina, refeitório
DeutschSpeisesaal, Esszimmer, Kantine
Polskijadłodajnia, jadalnia
Українськаїдальня
Nederlandseetkamer, kantine, eetzaal, eetruimte
中文饭厅
日本語食堂
Românăsală de mese, sufragerie
Catalàmenjador, refectori, restaurant, cantina
Bahasa Indonesiaruang makan, kantin
ไทยร้านอาหาร
Беларускаяядальня, сталовая

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.