Esperantopedia

Vortaro · verbo

finmanĝi

finmanĝi/finˈman.dʒi/

Oficiala radiko manĝ- (Fundamento, 1905)

finmanĝi estas esperanta vorto (verbo): Fini la manĝadon.

Signifo

  1. Fini la manĝadon
    • kiam oni finmanĝas oni metas forkon kaj tranĉilon paralele unu apud la alian sur sia telero
    • Ni manĝis avidege; sed finmanĝinte, ni ankoraŭ malsatis

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/finˈman.dʒi/
Silaboj
fin·MAN·ĝi
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. manĝradikomanĝo
  3. ifinaĵoinfinitivo

Formoj

infinitivofinmanĝi
prezencofinmanĝas
preteritofinmanĝis
futurofinmanĝos
kondicionalofinmanĝus
volitivofinmanĝu
aktiva participo · daŭrantafinmanĝanta
aktiva participo · finitafinmanĝinta
aktiva participo · estontafinmanĝonta

Ekzemplaj frazoj

  • Mia filo neniam finmanĝas sian spinacon. #1053320
  • Mi ne povis finmanĝi mian sandviĉon. #2523060
  • Tomo ne sukcesis finmanĝi sian sandviĉon. #5092394
  • Tomo ne havis tempon por finmanĝi. #5596606

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishfinish eating
Bahasa Indonesiaselesai makan
Беларускаядаесьці

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.