Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fino

fino/ˈfi.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

fino estas esperanta vorto (substantivo): Ĉeso de agado.

Signifo

  1. Ĉeso de agado
    • la fino de kantado
    • meti finon al ĉiuj malkompreniĝoj kaj disputoj
  2. Lasta parto de io, en tempo aŭ spaco
    • por esprimi direkton, ni aldonas al la vorto la finon „n“
    • de unu fino de la tero ĝis la alia fino

    vidu ankaŭ: ekstremo, vespero, vosto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈfi.no/
Silaboj
FI·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofinofinoj
akuzativo (-n)finonfinojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi aŭdis ŝin ĝis la fino. #498072
  • Mi ne povas vidi la finon. #579433
  • Kiam la mondo atingos sian finon? #614642
  • Kiam la mondo atingos la finon? #614643

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fin-

En aliaj lingvoj

Englishend, conclusion, end point, terminus
Españolfin
Françaisfin, achèvement, arrêt, extrémité
DeutschEnde, Schluss, Abschluss, Endpunkt
Polskikoniec
Русскийконец, крайняя точка
Українськакінець
Nederlandseinde, afloop, slot, eindpunt
Češtinakonec, zánik, závěr
Slovenčinakoniec, ukončenie, zánik, záver
Magyarvég, zárás, befejezés
中文到行尾
日本語終わり
Românăsfârșit
Hrvatskikraj
Slovenščinakonec
Lietuviųpabaiga
Latviešubeigas
Eestilõpuks
Danskende
Íslenskaenda
Catalàfi (fem), final
Galegofin
العربيةنهاية
हिन्दीअंत
বাংলাশেষ
اردوآخر
한국어끝

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.