Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

fina

fina/ˈfi.na/

Oficiala radiko fin- (Fundamento, 1905)

fina estas esperanta vorto (adjektivo): Konsistiganta la finon, troviĝanta ĉe….

Signifo

  1. Konsistiganta la finon, troviĝanta ĉe la fino de afero, de evoluo ks
    • la fina destinita pereo falos sur la ruinojn
    • la fina stato de tiu homo fariĝas pli malbona, ol la unua

    vidu ankaŭ: definitiva, finofara, ekstrema, lasta

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈfi.na/
Silaboj
FI·na
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativofinafinaj
akuzativo (-n)finanfinajn

Ekzemplaj frazoj

  • La milito atingis sian finan fazon. #512889
  • Mi nun faras la finan poluron. #2118145
  • Tom malsukcesis en la fina ekzameno. #2816274
  • La juĝisto renversis la finan decidon. #2917111

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fin-

En aliaj lingvoj

Englishfinal, last, terminal, ultimate
Españolfinal
Françaisfinal, terminal, ultime
Deutschletzter, endgültiger, schließender
Polskikońcowy
Русскийзаключительный, конечный, окончательный, концевой
Українськаостаточний
Nederlandslaatst, uiteindelijk, finaal, ultiem
Češtinafinální, koncový, konečný, závěrečný
Slovenčinakonečný, záverečný
Magyarvég-, befejező, záró
日本語終わりの
Românăultim, final
Hrvatskikonačni
Lietuviųgalutinis
Latviešugalīgs
Eestilõplik
Danskendelig
Íslenskaendanleg
Catalàfinal
Galegofinais
العربيةنهائي
हिन्दीअंतिम
বাংলাচূড়ান্ত
اردوآخری
한국어최종
Tiếng Việtthức
Bahasa Indonesiaterakhir

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.