Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

finita

finita/fiˈni.ta/

Oficiala radiko fin- (Fundamento, 1905)

finita estas esperanta vorto (adjektivo): Kiun oni finis, interalie tiel ke ĝi….

Signifo

  1. Kiun oni finis, interalie tiel ke ĝi estas tute plenumita, perfekta, definitiva
    • la manuskripto de lia tuta verko estas finita
    • ĉio estis finita kaj ŝia vivo rompita por ĉiam

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fiˈni.ta/
Silaboj
fi·NI·ta
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. itsufiksopasiva, pasinta
  3. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativofinitafinitaj
akuzativo (-n)finitanfinitajn

Ekzemplaj frazoj

  • Nia laboro estas tute finita nun. #715513
  • Romo parolis, la afero estas finita. #816309
  • Ne postlasu vian laboran duone finita. #908267
  • Povas esti, ke ĉio estas finita. #1413453

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fin-

En aliaj lingvoj

Englishfinished
Françaisaccompli, achevé
Deutschbeendet
Polskiskończony
Русскийзаконченный, оконченный, конечный
Українськазакінчений, завершений
Nederlandsvoltooid, beëindigd, klaar, gedaan
Češtinadokonaný, dokončený, skončený
Slovenčinaukončený
Magyarbefejezett, elvégzett, véges
中文完了
日本語終わった, 有限の
Românătermina
Catalàacabat
Bahasa Indonesiaberakhir, tuntas
Беларускаяскончаны, закончаны

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.