Esperantopedia

Vortaro · substantivo

finiĝo

finiĝo/fiˈni.dʒo/

Oficiala vorto (Fundamento)

finiĝo estas esperanta vorto (substantivo): Alveno al la fino.

Signifo

  1. Alveno al la fino
    • ĝis la finiĝo de la tempo
    • kredeble baldaŭ estos la finiĝo de la mondo
  2. Finaĵo
    • por la formado de la multenombro oni aldonas la finiĝon „j“
    • oni povas ankaŭ preni la tutan vorton, t.e. la radikon kune kun ĝia gramatika finiĝo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/fiˈni.dʒo/
Silaboj
fi·NI·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. finradikofino
  2. iĝsufiksofariĝi
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofiniĝofiniĝoj
akuzativo (-n)finiĝonfiniĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • La substantivoj havas la finiĝon “o”. #1163410
  • Ĉu vi bedaŭras finiĝon de erao? #1319050
  • Mi havis laboron, kiu bezonis finiĝon. #2352660
  • Mi ŝatas longajn historiojn kun surprizaj finiĝoj. #3385421

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

fin-

En aliaj lingvoj

Englishending, end
Françaisfin, terminaison
DeutschEnde, Endung
Polskidobicie do końca, zakończenie się
日本語終わり
Românăvei ajunge până la capăt, se opri
Catalàfi (fem), final
Bahasa Indonesiaakhir, akhiran
Беларускаясканчэньне, канчатак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.