Esperantopedia

Vortaro · substantivo

nobelo

nobelo/noˈbe.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

nobelo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu pro familia deveno aŭ pro….

Signifo

  1. Homo, kiu pro familia deveno aŭ pro favoro de regnestro ricevis apartajn privilegiojn kaj almenaŭ honoran titolon, kiu distingigas lin de ceteraj regnanoj
    • Herodo pro sia naskotago faris vespermanĝon al siaj nobeloj kaj milestroj kaj ĉefoj de Galileo
    • sciu do, mi estas bohema nobelo, kaj per la frua morto de mia patro mi fariĝis posedanto de sufiĉe granda kavalira bieno

    sinonimoj: aristokrato

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/noˈbe.lo/
Silaboj
no·BE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. nobelradikonobelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativonobelonobeloj
akuzativo (-n)nobelonnobelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Nobelo promesojn disdonas, kampulo promesojn plenumas. #649284
  • La reĝo faris lin regna nobelo. #2148866
  • Markezo estas tegmento, markizo estas nobelo. #13417137
  • Ĝenerale nobeloj tre malmulte trafiĝis per impostoj. #705662

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

nobel-

En aliaj lingvoj

Englishnoble, nobleman
Españolnoble, aristócrata
Portuguêsnobre (subst.), aristocrata (subst.), fidalgo (subst.)
Françaisaristocrate (subst.), noble (subst.)
DeutschAdliger, Edelmann
Polskiszlachcic
Русскийдворянин
Українськадворянин, шляхтич
Nederlandsedelman
Češtinašlechtic
Slovenčinašľachtic
Magyarnemesember
中文贵族
日本語貴族
Slovenščinaplemič
Ελληνικάευγενής
Catalànoble, aristòcrata
Беларускаядваранін, шляхціц, знатны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.