Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ogro

ogro/ˈo.ɡro/

ogro estas esperanta vorto (substantivo): Granda, kruda, manĝavida feo, iafoje….

Signifo

  1. Granda, kruda, manĝavida feo, iafoje hommanĝema
    • „paĉjo, paĉjo, ogro ĵus kaŝis sin en la vestoŝranko“
    • la kompatinda Bilbo sidis en la mallumo kaj pensis pri ĉiuj nomoj de gigantoj kaj ogroj, kiujn oni rakontis en fabeloj .
  2. Dajmono de la morto en la popolaj legendoj de la Romianoj, kiuj ofte uzis lian nomon por aludi pri la Infero mem. Li havis nigrajn flugilojn kaj longan falĉilon, kiel poste la Morto en la mezepokaj legendoj.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈo.ɡro/
Silaboj
O·gro

Vortfarado

  1. ogrradikoogro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoogroogroj
akuzativo (-n)ogronogrojn

Ekzemplaj frazoj

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishogre
Portuguêsogro, papão (mit.), trasgo
Françaisogre
DeutschOger
Italianoorco
Polskiogr (zazwyczaj: olbrzym pożerający dzieci)
Українська(велетень-)людожер, змій (у казках), чудовисько
Češtinalidožrout, nestvůra, netvor, obluda
Slovenčinanetvor, obluda, obor
日本語人食い鬼
Беларускаяогр, велікан-людажэр

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.