Esperantopedia

Vortaro · substantivo

pendigilo

pendigilo/pen.diˈɡi.lo/

Oficiala radiko pend- (Fundamento, 1905)

pendigilo estas esperanta vorto (substantivo): Pendumilo.

Signifo

  1. Pendumilo
    • ekster la urbo estis konstruita granda pendigilo, ĉirkaŭe staris la soldatoj
    • Johano estis kondamnita kaj kondukita al la pendigilo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/pen.diˈɡi.lo/
Silaboj
pen·di·GI·lo

Vortfarado

  1. pendradikopendi
  2. igsufiksokaŭzi, igi
  3. ilsufiksoilo
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopendigilopendigiloj
akuzativo (-n)pendigilonpendigilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Krom pendigilo tie estis ankaŭ gilotino. #1677705
  • Ŝi metis sian ĉemizon sur pendigilon. #11834926
  • La perfidulo estis kondamnita al la pendigilo. #1470836
  • Oni parolas pri paco apud la pendigilo. #1828086

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

pend-

En aliaj lingvoj

Englishgallows
Españolhorca
Françaisgibet, potence
DeutschGalgen
Polskiwieszak, zawieszenie
Русскийвиселица
Українськавішалка, шибениця, підвіска
Nederlandsgalg
Češtinazávěs, závěsné zařízení
Slovenčinazáves, závesné zariadenie
Magyarakasztófa, bitó
中文绞架
日本語サスペンション, 懸架装置
Românăspânzurătoare
Bahasa Indonesiatiang gantungan
Беларускаяшыбеніца, вісельня

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.