Esperantopedia

Vortaro · substantivo

rifuĝinto

rifuĝinto/ri.fuˈdʒin.to/

Oficiala radiko rifuĝ- (Fundamento, 1905)

rifuĝinto estas esperanta vorto (substantivo): Fuĝinto, kiu trovis ŝirmejon kaj tie….

Signifo

  1. Fuĝinto, kiu trovis ŝirmejon kaj tie restas
    • de tempo al tempo klakoj kaj tondroj falis en la silenton, eble oni persekutis rifuĝintojn
    • en Svislando ni havis historian tradicion pri gastamo al polaj rifuĝintoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ri.fuˈdʒin.to/
Silaboj
ri·fu·ĜIN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. rifuĝradikorifuĝo
  2. intsufiksoaktiva, pasinta
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativorifuĝintorifuĝintoj
akuzativo (-n)rifuĝintonrifuĝintojn

Ekzemplaj frazoj

  • La rifuĝintoj apenaŭ eskapis la morton. #535589
  • Ili faris bonaĵon helpante la rifuĝintojn. #1246981
  • La kampejoj de rifuĝintoj estas koŝmaro. #1633289
  • Ni disdonis litkovrilojn al la rifuĝintoj. #2409512

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

rifuĝ-

En aliaj lingvoj

Englishrefugee
Españolrefugiado
Portuguêsrefugiado
Françaisréfugié (subst.)
DeutschFlüchtling
Polskiuchodźca
Русскийбеженец
Українськабіженець, утікач
Magyarmenekült
中文逃亡者
日本語難民
Bahasa Indonesiapencari suaka, pengungsi
Беларускаяуцякач, бягляк (які знайшоў прытулак)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.