Esperantopedia

Vortaro · substantivo

servuto

servuto/serˈvu.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

servuto estas esperanta vorto (substantivo): Duonsklaveca stato de kamparano….

Signifo

  1. Duonsklaveca stato de kamparano nehavanta la rajton transmigri sen la konsento de la mastrosinjoro el la bieno, kies ĉiama hereda farmanto li estas, kaj devanta plie senpage kulturi la mastrosinjoran bienon
    • ĉirkaŭ la 16a jarcento translokiĝis ĉi tien […] tiuj, kiuj volis eskapi militservadon kaj servuton
    • estas en la mondo sinjoroj, kiuj devas ordoni kaj simpla popolo, kiu devas obei, kaj tial ŝi ne malŝatis la servutecon kaj la salutojn ĝis la tero .
  2. Laboro, kiun kamparano ŝuldas senpage al la mastrosinjoro aŭ al la ŝtato
    • sur la pli alta loko konstruiĝis, per multaj servutoj, timeginda kastelo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/serˈvu.to/
Silaboj
ser·VU·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. servutradikoservuto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoservutoservutoj
akuzativo (-n)servutonservutojn

Parencaj vortoj

servut-

En aliaj lingvoj

Englishserfdom, bonded labor
Portuguêsservidão
Françaisservitude, corvée
DeutschFron, Leibeigenschaft, Knechtschaft, Frondienst
Italianoservitù della gleba
Polskipańszczyzna
Русскийкрепостное право, крепостничество, барщина
Українськапанщина
Nederlandslijfeigenschap
Češtinarobota, robotnictví
Slovenčinapoddanstvo, poroba
Magyarjobbágyság, úrbér
中文捆缚
日本語賦役
Catalàservitud, jova
Беларускаяпрыгоньніцтва, прыгон, паншчына, паншчызна

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.