Esperantopedia

Vortaro · substantivo

servutulo

servutulo/ser.vuˈtu.lo/

Oficiala radiko servut- (Fundamento, 1905)

servutulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo submetita al servuto.

Signifo

  1. Homo submetita al servuto
    • bienhavanto kun sia servutulo
    • en la nokto la servutuloj dormadis en la varma cindro, trempadis la fingrojn en la grasa fulgo kaj lekadis ilin

    vidu ankaŭ: sklavo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ser.vuˈtu.lo/
Silaboj
ser·vu·TU·lo

Vortfarado

  1. servutradikoservuto
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoservutuloservutuloj
akuzativo (-n)servutulonservutulojn

Ekzemplaj frazoj

  • La servutuloj estis ligitaj al gleboj. #1118223
  • Mi estas nur humila servutulo. #11065011
  • La avo de nia najbaro estis ankoraŭ nenihava servutulo. #4864342
  • Mi estas servutulo. #11972409

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

servut-

En aliaj lingvoj

Englishserf, thrall, peon, bond servant
Françaisserf
DeutschLeibeigener
Italianoservo della gleba
Polskisługa pańszczyźniany
Русскийкрепостной (сущ.)
Українськакріпак
Nederlandslijfeigene
Češtinanevolník, robotník
Slovenčinanevoľník, poddaný
Magyarjobbágy
中文农奴
日本語農奴
Catalàserf
Беларускаяпрыгонны (наз.)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.